ക്ലാസ്സ് മുറികൾക്ക് പറയുവാനുള്ളത്

ഓരണ്ട് രണ്ട്, രണ്ടും രണ്ടും നാല്
ആരും ശരിവെക്കുന്ന കാര്യം
എന്നിട്ടും നിങ്ങളെന്തിനാണ്
ഇല്ലാത്ത പുസ്തകങ്ങളിലെ
അധ്യായങ്ങളുടെ പേരിൽ
ഒരുങ്ങി പുറപ്പെടുന്നത്

വരകളിലൂടെയും വർണ്ണങ്ങളിലൂടെയും
നിങ്ങള്ക്ക് പഠിപ്പിച്ചു തന്ന കാര്യങ്ങൾ
കണ്ടും കേട്ടും കൊണ്ടും സ്വയം സാധകം
ചെയ്തു നേടിയെടുത്ത കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകളും
ആകാശം കാണാത്ത മയിൽപീലികളും
ഇപ്പോൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു ആർക്കും വേണ്ടാതെ

ഒന്നിനുമല്ലാതെ പ്രകോപിതമാകുന്ന
മനസ്സുകളുടെ താളപ്പിഴവുകൾ
മണ്ണിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിണമണിഞ്ഞ
കാല്പാടുകളാൽ വിപ്ലവങ്ങളുടെ
പൂക്കളങ്ങളൊരുക്കുവാൻ
കാണാമറയത്തിരുന്നാരൊക്കെയോ
നെയ്തുകൂട്ടുന്ന കനവുകളുടെ കത്തിവേഷങ്ങൾ
ഇവിടെയൊക്കെ ചുട്ടെരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

നാളെകൾ നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണെന്നും
ഒരുപുതുലോകം അവിടെയുണ്ടെന്നും
മാറ്റമാകുന്ന അനിവാര്യതയെപുല്കി
മാറണമെന്നുമൊക്കെ വീരവാദം മുഴങ്ങുമ്പോൾ
നിങ്ങളെന്താണ് ഒരുമാത്ര നേരത്തേക്കെങ്കിലും
വർത്തമാനത്തിലെ ഈ നിമിഷത്തെക്കുറിച്ച്
 ബോധവാനാകാത്തത്‌.

പുസ്തക സഞ്ചിയിലൊളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന
പളുങ്കു ഗോലികളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതെന്തിനായിരുന്നു.
അവയുടെ മറവിൽ ഒരു കഠാര മറച്ചുവെച്ചിരുന്നു.
ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത ഈ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾ വീണുപോയാൽ............
വീണ്ടും ഈ കളരിയിലേക്കു തന്നെ തിരിച്ചുവരിക
ഈ മതിലകം നിങ്ങൾക്ക്‌ സമ്മാനിക്കുന്ന
ഈ നിമിഷത്തിൻറെ വില തരുന്ന പാഠങ്ങളിൽ
നിങ്ങളെക്കാത്തൊരു പുതുജീവിതമിരിക്കുന്നു.

ചിത്രരചന

നിന്നെയും കാത്ത്

ഞാനിരിക്കുകയാണ്,

നീയാണെങ്കിലോ

സ്വപ്നാടനത്തിലും.

നിന്നെ താരാട്ടി ഞാന്‍

ഉറക്കിയതായിരുന്നു,

പിന്നെ എപ്പോഴാണ്

നീ കടന്നു പോയത്?

നാഴികമണിയുടെ

നേര്‍ത്തസ്പന്ദനം

എന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനം, 

കാവലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും?

ഇരുട്ടില്‍ പതുങ്ങിയിരുന്ന്

നീ ചിത്രമെഴുതുന്നു

അതെനിക്കു കാണാം.

വാളിന്‍ മുനകൊണ്ട്

നീ എഴുതുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍

രക്തത്തിന്റെ ചുവപ്പില്‍

നീ നേടുന്ന സായൂജ്യം,

വെറും നൈമിഷികമല്ലേ?

ഇരുട്ടിന്റെ കറുപ്പില്‍,

തെളിയുന്ന ചുവപ്പില്‍,

നിണമൊലിച്ചിറങ്ങുന്ന

നിന്റെയീ രചനകളില്‍,

നീ തേടുന്ന മൂല്യവും

ഒരു പകല്‍ കിനാവല്ലേ?

ഉദയത്തിന്റെ ചുവപ്പ്,

ഒരുപക്ഷെ നിന്നെ,

എന്നിലേക്കു തന്നെ,

തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാം.

പകലിന്റെ ഇരുളില്‍,

എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കില്‍,

ഞാനൊരുക്കിയിരിക്കുന്ന

ഈ നിറക്കൂട്ടുകൊണ്ട്

ഒരു സ്നേഹഗാഥ രചിക്കൂ

മടങ്ങിവരുന്നവര്‍ക്കായീ…………..  

ഭാഗപത്രം

അളവും കഴിഞ്ഞു 

കുറ്റിയുമടിച്ചു

ആധാരമെഴുതാൻ 

നാളും കുറിച്ചു

അറസാധനങ്ങളും

അന്യോന്യം പകുത്തു 

ഭാഗിക്കുവാനിനി 

ശേഷിപ്പതോ ഞാൻ 

ഈ ഭാഗപത്രത്തിൽ 

എവിടെയാണെന്നിടം 

വിചാരണയ്ക്കായ്

കാത്തു നിൽക്കുന്നു 

തിരക്കേറി വരുമെൻ

സീമന്തപുത്രനു

തിരക്കിലേക്കെന്നെ 

ക്ഷണിക്കുവാൻ വൈമുഖ്യം 

ചൂടിനു കുറ്റം 

പറഞ്ഞു രണ്ടാമനും 

ചൂടില്ലാതോതുന്നു

ചൂടാണവിടെ താങ്ങാനാവില്ല 

ഇളയ മകൾക്കൊപ്പം 

ഇനിയുള്ള കാലം

ആശയാൽ നോക്കവേ 

ആ മുഖം മങ്ങുന്നു 

അങ്ങ് പടിഞ്ഞാറ് 

അമേരിക്കയിൽ 

എവിടുന്നു കിട്ടും 

അച്ഛനരിഷ്ടം 

വിധിവരും മുമ്പേ നടക്കാം 

ഗ്രാമ സംഗീതം നുകരാം 

പിന്നിലാവായെന്നിൽ നിറയും 

കവിതയെ മാറോടു  ചേർക്കാം  

യാത്ര

ആരെ വിളിക്കണമൊരു കൂട്ടിനായ്
ദൂരങ്ങൾ താണ്ടുവാൻ വയ്യേകനായ്‌
പുഴയൊരു കൂട്ടായി കൂടെ വന്നിരുന്നു
മഴയുടെ സംഗീതവും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു

മരുഭൂവടുത്തപ്പോൾ അവർ യാത്ര പറഞ്ഞു
മരുഭൂമിയിൽ അവർക്കെന്തു സ്ഥാനം
നിശ്ശബ്ദത എങ്ങും പരന്നു കിടന്നിരുന്നു.
നിഗൂഢത മണൽകുന്നുകൾക്കു പുറകിലും

എപ്പോഴാണ് കാറ്റൊരു സുഹൃത്തായി വന്നത്
അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ കാറ്റിന്റെ കൈകളിൽ
എത്ര നേരമാണ് അമ്മാനമാടിയത്.
യാത്രയുടെ അന്ത്യം പോലും അടുത്തെന്നു തോന്നി

എല്ലാം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ മുന്നിലൊരു മരുപ്പച്ച
ഇല്ലാത്ത ദാഹമുണ്ടാക്കിത്തരുമൊരു കൊച്ചു ചോല
ഒട്ടകമായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയായിരുന്നു
പെട്ടെന്നാരോ വന്നൊരു കടിഞ്ഞാണുമിട്ടു

മതങ്ങളുടെ ഭാരച്ചുമടുകൾ മുതുകിൽ വീണതോടെ
സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു
വർഗ്ഗീയതയും തീവ്രവാദവും തെളിക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ
കർമ്മഫലങ്ങൾ വിലയിരുത്താതെയുള്ള യാത്ര

രാഷ്ട്രീയവും ഒരുചുമടുമായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു
വർണ്ണവെറിയും വിഘടനവാദവും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു
രാത്രിയുടെ മറവിൽ തീർക്കേണ്ടിവരുന്ന കണക്കുകൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ പവിത്രത നഷ്ടമാവുകയായിരുന്നു
ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പും അഴിയുകയായിരുന്നു.
ഒടുവിലത്തെ മൊട്ടും കരിഞ്ഞു വീഴുന്നതിനുമുമ്പ്
ഈ സഞ്ചാരപഥമൊന്നു തിരുത്തുവാനാരെങ്കിലും 

സ്നേഹിക്കാം....ഈ മണ്ണിൽ സ്വർ ഗ്ഗം തീർ ക്കാം ..........

ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. നമ്മളെന്തിനാണ്  പരസ്പരം വെറുക്കുന്നത്. കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്  പകരം നമുക്ക്  സ്നേ ഹിച്ച്ചു കൂ ടെ ? നന്മയു ടെ  പാതയിലൂ ടെ സഞ്ച രിച്ചു കൂ ടെ ? ഈ  ലോകത്തുള്ള  എല്ലാ  പ്രശ്നങ്ങൾക്കും  കാരണം  നമ്മൾ  തന്നെയല്ലേ ? ശു ദ്ധ മായ  മനസ്സ്  അതാണൊരുവന്റെ ഏറ്റ വും വലിയ സമ്പത്ത്‌  എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. കാരണം ഒരുവനെ കൊണ്ട്ട്  എല്ലാം  ചെയ്യിക്കുന്നത് അവന്റെ മനസ്സല്ലേ . അപ്പോൾ നല്ല ഒരു മനസ്സിന്  ഉട മയായാൽ നമ്മൾ നല്ല പ്ര വൃ ത്തിക ള ല്ലേ ചെയ്യുക ? 

അതുപോലെ, എന്റേത്, നിന്റേത്  എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്താ ഗതികൾ, എത്ര മാ ത്രം  സ്വാ ർ ഥ മാണ്. ഒരു സമൂഹ ജീവിയാ യ  മനുഷ്യൻ  ഒരിക്കലും സ്വാ ർ ഥ നാ വരുത് എന്നാണ് എനി ക്ക്  തോ ന്നുന്നത് . ഒരു  സമൂഹം നന്നാവുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗുണം ആ  സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ അംഗ ങ്ങൾ ക്കും ഒരു പോലെ തന്നെയല്ലേ ലഭിക്കുക. എല്ലാവരേയും  സ്നേഹിക്കുക, ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ആവും വിധ ത്തിൽ സഹായിക്കുക, തെറ്റുകളിൽ ക്ഷമിക്കുവാൻ കഴിയുക, ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കുക. ഇതെ ല്ലാം ഏ തൊരു വ്യക്തിക്കും  ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന  കാര്യങ്ങൾ തന്നെയല്ലെ . 

നമുക്ക്  കിട്ടിയ ഈ മനുഷ്യ ജന്മം  വളരെ പരിശുദ്ധ മായ  ഒന്നായി കരുതുക. നമ്മുടെ ജന്മത്താൽ ആര്ക്കും വേദ ന യുണ്ടാ വാതി രിക്കുവാൻ ശ്രമി ക്കുക. മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നത് വഴി ഒരുവ്യക്തിക്ക്  എന്ത്  നേ ട്ടമാണ്  ലഭിക്കുന്നത് . സ്നേഹം അതൊരു ദിവ്യൌഷധം തന്നെയാണ്. യാതൊരു ചിലവും കൂടാതെ  യ ഥെ ഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുവാ ൻ കഴിയുന്ന മരുന്ന്‌ . അത്  ധാ രാ ള മായി ഉപയോ ഗിക്കുക . ബന്ധങ്ങൾ  ദൃ ഢ മാ ക്കാ നും . മ നു ഷ്യ ജീവിതം സ്വര് ഗ്ഗ തുല്യമാക്കുവാനും ഈ  ഒരു വികാ രത്തിനു സാധി ക്കും . അതുകൊണ്ട്  സ്നേ ഹിക്കുക ......എല്ലാ വ രേ യും,  ഒരു പോ ലെ, ന മ്മ ളെ ല്ലാം ഒന്ന ല്ലേ......കാല ങ്ങ ൾ ക്കപ്പുറം  ഏ തോ അമ്മ  പെ റ്റ  സന്തതിപര മ്പ രകളിലെ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ  ഇ ണ ക്കുന്ന കണ്ണികൾ ......

ഒന്നു ചിന്തിക്കൂ……ഒരിക്കലെങ്കിലും……………………….

ഞാൻപലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. എങ്ങനെയാണ് ഒരാൾക്ക് മറെറാരാളുടെ വേദനയിൽ സന്തോഷിക്കുവാനാകുക.നല്ല മനസ്സുളള ഒരു വ്യക്തിക്ക് അതൊരിക്കലും സാധിക്കുകയില്ല. എങ്കിലും ഈ ലോകത്ത് പലപ്പോഴുംഅതു തന്നെ യല്ലേ സംഭവിക്കുന്നത്. നമുക്ക് ചുററും നോക്കിയാൽ എന്തെല്ലാം തരത്തിലുളള ഉച്ചനീചത്വങ്ങളാണ്നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത്. അനാഥത്വത്തിന്റെ ദുരിതങ്ങളും പേറി അലഞ്ഞു നടക്കുന്നബാല്യങ്ങൾ. ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനു പോലും വഴിയില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നവർ, തല ചായ്ക്കാനായിഒരു കൂര പോലും ഇല്ലാത്തവർ. ചികിത്സ തേടാൻ വഴിയില്ലാതെ രോഗ   പീഢകൾ കൊണ്ട്വലയുന്നവർ, ജനിച്ചമണ്ണിൽ നിന്നും പിഴുതെറിയപ്പെട്ട് അഭയാർത്ഥികളായി കഴിയേണ്ടി വരുന്നവർ.എങ്ങനെയാണ് അവരെല്ലാം അത്തരമൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുളളമനുഷ്യർ തന്നെയല്ലേ അതിനൊക്കെ യുളള കാരണക്കാർ. പ്രക്രിതി ഏതൊരു മനുഷ്യ ജീവിതത്തിനുംവേണ്ട വിഭവങ്ങളൊക്കെ ത്തന്നെ ഇവിടെ ഒരുക്കിത്തന്നിട്ടില്ലേ? പക്ഷെ അവയുടെ വിതരണത്തിലുളളഏററക്കുറച്ചിലുകൾ ഇവിടെ ഉളളവൻ എന്നും ഇല്ലാത്തവൻ എന്നുമുളള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.വർണ്ണവെറിയിൽ നിന്നും, വംശീയതയിൽ നിന്നും, വർഗ്ഗീയതയിൽ നിന്നുമൊക്കെ ഉടലെടുത്ത രുധിരപ്പുഴകളാൽനനഞ്ഞ അടിച്ചമർത്തലുകളുടേയും, കൈയ്യൂക്കിന്റെയുമൊക്കെ തേങ്ങലുകൾ ഭൂതവും വർത്തമാനവുമായിചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ നിറയുന്നതു കണ്ടിട്ടും എന്തേ ഈ മണ്ണിൽ ഒരു സ്നേഹഗാഥ രചിക്കപ്പെടുന്നില്ലാ? കളവിന്റെയും ചതിയുടെയും സ്വാർത്ഥതയുടെയുമൊക്കെലോകങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളെ പോലും മറന്നു സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും മനുഷ്യ ജന്മത്തിന്റെപാവനതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ. അയല്പക്കത്തുളളവരുടെ വേദനകളെക്കുറിച്ച്ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ‍വരും ഒന്നാണെന്നും, ഒരാളെയും ദ്രോഹിക്കുകയോ, കഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോചെയ്യില്ലെന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ……….

നമുക്ക്  അങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിക്കാം അല്ലേ?

വിശ്വാസങ്ങൾ

വിശ്വാസങ്ങള്‍ വേറെവേറെയായതിന്

വെറുതെയെന്തിനാണ്കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്

വാസ്തവത്തില്‍ അതൊരുനല്ലകാര്യമല്ലെ

വ്യത്യസ്തതയിലല്ലെ സൌന്ദര്യമുളളത്

അമ്പലങ്ങളും പളളികളും ഗുരുദ്വാരകളും

പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടാണ് കിടക്കുന്നത്

ആരാധനയുടെ മഹത്വമറിയുന്നവര്‍ക്കേ

ആ വഴികളും ദ്രിശ്യമാവുകയുളളൂ

ഉദയത്തില്‍നിന്നസ്തമയത്തിലേക്കുളളയാത്ര

സഹയാത്രികരായീയാത്രയില്‍ ആരെല്ലാംവരാം

ഹ്രിദയജാലകങ്ങള്‍ തുറന്നിട്ടൊന്നുനോക്കൂ

നാനാത്വത്തിലും ഏകത്വംകാണാന്‍ കഴിയും

ഒരു നല്ല അയല്‍ക്കാരന്‍ കൂടിയാവേണ്ടത്

ഏതൊരുമനുഷയന്റ്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്

പരസ്പര സ്നേഹത്തിന്റ്റെ വിലയറിയുമ്പോള്‍

ഒരു വ്യക്തി നന്മയിലേക്ക്നയിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭംഗി എന്നത് ബാഹ്യമായ ഒരുവിലയിരുത്തലാണ്

യഥാര്‍ത്ഥ സൌന്ദര്യംമനസ്സിന്റ്റെ വിശുദ്ധിയിലാണ്

തൊലിയുടെ നിറം നോക്കിയുളളവിലയിരുത്തല്‍

താമരയുടെ ഇല നനയ്ക്കുന്നതുപോലെയാണ്‍

തെറ്റും ശരിയും ഇരുളുംവെളിച്ചവും പോലെയാണ്

ഏതൊരു ജീവിതത്തിലും ഇവ മാറിമാറി വരാം

തെറ്റുചെയ്തവരോട്ക്ഷമിക്കുവാന്‍ കഴിയുമ്പോള്‍

നമ്മള്‍ ശരിയോടാണ്‍ കൂടുതല്‍അടുക്കുന്നത്

നിസ്സഹായരായവരെസഹായിക്കുന്നവരുടേയും

വേദനിക്കുന്നവരുടെകണ്ണീരൊപ്പുന്നവരുടേയും

വിശക്കുന്നവര്‍ക്ക് ആഹാരംനല്‍കുന്നവരുടേയും

ഹ്രിദയത്തിലാണ്‍ ദൈവം കുടികൊളളുന്നത്