Monday, 22 August 2016

യാത്ര



ആരെ വിളിക്കണമൊരു കൂട്ടിനായ്
ദൂരങ്ങൾ താണ്ടുവാൻ വയ്യേകനായ്‌
പുഴയൊരു കൂട്ടായി കൂടെ വന്നിരുന്നു
മഴയുടെ സംഗീതവും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു

മരുഭൂവടുത്തപ്പോൾ അവർ യാത്ര പറഞ്ഞു
മരുഭൂമിയിൽ അവർക്കെന്തു സ്ഥാനം
നിശ്ശബ്ദത എങ്ങും പരന്നു കിടന്നിരുന്നു.
നിഗൂഢത മണൽകുന്നുകൾക്കു പുറകിലും

എപ്പോഴാണ് കാറ്റൊരു സുഹൃത്തായി വന്നത്
അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ കാറ്റിന്റെ കൈകളിൽ
എത്ര നേരമാണ് അമ്മാനമാടിയത്.
യാത്രയുടെ അന്ത്യം പോലും അടുത്തെന്നു തോന്നി

എല്ലാം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ മുന്നിലൊരു മരുപ്പച്ച
ഇല്ലാത്ത ദാഹമുണ്ടാക്കിത്തരുമൊരു കൊച്ചു ചോല
ഒട്ടകമായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയായിരുന്നു
പെട്ടെന്നാരോ വന്നൊരു കടിഞ്ഞാണുമിട്ടു

മതങ്ങളുടെ ഭാരച്ചുമടുകൾ മുതുകിൽ വീണതോടെ
സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു
വർഗ്ഗീയതയും തീവ്രവാദവും തെളിക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ
കർമ്മഫലങ്ങൾ വിലയിരുത്താതെയുള്ള യാത്ര

രാഷ്ട്രീയവും ഒരുചുമടുമായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു
വർണ്ണവെറിയും വിഘടനവാദവും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു
രാത്രിയുടെ മറവിൽ തീർക്കേണ്ടിവരുന്ന കണക്കുകൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ പവിത്രത നഷ്ടമാവുകയായിരുന്നു
ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പും അഴിയുകയായിരുന്നു.
ഒടുവിലത്തെ മൊട്ടും കരിഞ്ഞു വീഴുന്നതിനുമുമ്പ്
ഈ സഞ്ചാരപഥമൊന്നു തിരുത്തുവാനാരെങ്കിലും 

Monday, 23 February 2015

സ്നേഹിക്കാം....ഈ മണ്ണിൽ സ്വർ ഗ്ഗം തീർ ക്കാം ..........



ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. നമ്മളെന്തിനാണ്  പരസ്പരം വെറുക്കുന്നത്. കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്  പകരം നമുക്ക്  സ്നേ ഹിച്ച്ചു കൂ ടെ ? നന്മയു ടെ  പാതയിലൂ ടെ സഞ്ച രിച്ചു കൂ ടെ ? ഈ  ലോകത്തുള്ള  എല്ലാ  പ്രശ്നങ്ങൾക്കും  കാരണം  നമ്മൾ  തന്നെയല്ലേ ? ശു ദ്ധ മായ  മനസ്സ്  അതാണൊരുവന്റെ ഏറ്റ വും വലിയ സമ്പത്ത്‌  എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. കാരണം ഒരുവനെ കൊണ്ട്ട്  എല്ലാം  ചെയ്യിക്കുന്നത് അവന്റെ മനസ്സല്ലേ . അപ്പോൾ നല്ല ഒരു മനസ്സിന്  ഉട മയായാൽ നമ്മൾ നല്ല പ്ര വൃ ത്തിക ള ല്ലേ ചെയ്യുക ? 

അതുപോലെ, എന്റേത്, നിന്റേത്  എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്താ ഗതികൾ, എത്ര മാ ത്രം  സ്വാ ർ ഥ മാണ്. ഒരു സമൂഹ ജീവിയാ യ  മനുഷ്യൻ  ഒരിക്കലും സ്വാ ർ ഥ നാ വരുത് എന്നാണ് എനി ക്ക്  തോ ന്നുന്നത് . ഒരു  സമൂഹം നന്നാവുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗുണം ആ  സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ അംഗ ങ്ങൾ ക്കും ഒരു പോലെ തന്നെയല്ലേ ലഭിക്കുക. എല്ലാവരേയും  സ്നേഹിക്കുക, ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ആവും വിധ ത്തിൽ സഹായിക്കുക, തെറ്റുകളിൽ ക്ഷമിക്കുവാൻ കഴിയുക, ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കുക. ഇതെ ല്ലാം ഏ തൊരു വ്യക്തിക്കും  ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന  കാര്യങ്ങൾ തന്നെയല്ലെ . 

നമുക്ക്  കിട്ടിയ ഈ മനുഷ്യ ജന്മം  വളരെ പരിശുദ്ധ മായ  ഒന്നായി കരുതുക. നമ്മുടെ ജന്മത്താൽ ആര്ക്കും വേദ ന യുണ്ടാ വാതി രിക്കുവാൻ ശ്രമി ക്കുക. മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നത് വഴി ഒരുവ്യക്തിക്ക്  എന്ത്  നേ ട്ടമാണ്  ലഭിക്കുന്നത് . സ്നേഹം അതൊരു ദിവ്യൌഷധം തന്നെയാണ്. യാതൊരു ചിലവും കൂടാതെ  യ ഥെ ഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുവാ ൻ കഴിയുന്ന മരുന്ന്‌ . അത്  ധാ രാ ള മായി ഉപയോ ഗിക്കുക . ബന്ധങ്ങൾ  ദൃ ഢ മാ ക്കാ നും . മ നു ഷ്യ ജീവിതം സ്വര് ഗ്ഗ തുല്യമാക്കുവാനും ഈ  ഒരു വികാ രത്തിനു സാധി ക്കും . അതുകൊണ്ട്  സ്നേ ഹിക്കുക ......എല്ലാ വ രേ യും,  ഒരു പോ ലെ, ന മ്മ ളെ ല്ലാം ഒന്ന ല്ലേ......കാല ങ്ങ ൾ ക്കപ്പുറം  ഏ തോ അമ്മ  പെ റ്റ  സന്തതിപര മ്പ രകളിലെ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ  ഇ ണ ക്കുന്ന കണ്ണികൾ ......

Thursday, 12 February 2015

ഒന്നു ചിന്തിക്കൂ……ഒരിക്കലെങ്കിലും……………………….

ഞാൻപലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. എങ്ങനെയാണ് ഒരാൾക്ക് മറെറാരാളുടെ വേദനയിൽ സന്തോഷിക്കുവാനാകുക.നല്ല മനസ്സുളള ഒരു വ്യക്തിക്ക് അതൊരിക്കലും സാധിക്കുകയില്ല. എങ്കിലും ഈ ലോകത്ത് പലപ്പോഴുംഅതു തന്നെ യല്ലേ സംഭവിക്കുന്നത്. നമുക്ക് ചുററും നോക്കിയാൽ എന്തെല്ലാം തരത്തിലുളള ഉച്ചനീചത്വങ്ങളാണ്നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത്. അനാഥത്വത്തിന്റെ ദുരിതങ്ങളും പേറി അലഞ്ഞു നടക്കുന്നബാല്യങ്ങൾ. ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനു പോലും വഴിയില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നവർ, തല ചായ്ക്കാനായിഒരു കൂര പോലും ഇല്ലാത്തവർ. ചികിത്സ തേടാൻ വഴിയില്ലാതെ രോഗ   പീഢകൾ കൊണ്ട്വലയുന്നവർ, ജനിച്ചമണ്ണിൽ നിന്നും പിഴുതെറിയപ്പെട്ട് അഭയാർത്ഥികളായി കഴിയേണ്ടി വരുന്നവർ.എങ്ങനെയാണ് അവരെല്ലാം അത്തരമൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുളളമനുഷ്യർ തന്നെയല്ലേ അതിനൊക്കെ യുളള കാരണക്കാർ. പ്രക്രിതി ഏതൊരു മനുഷ്യ ജീവിതത്തിനുംവേണ്ട വിഭവങ്ങളൊക്കെ ത്തന്നെ ഇവിടെ ഒരുക്കിത്തന്നിട്ടില്ലേ? പക്ഷെ അവയുടെ വിതരണത്തിലുളളഏററക്കുറച്ചിലുകൾ ഇവിടെ ഉളളവൻ എന്നും ഇല്ലാത്തവൻ എന്നുമുളള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.വർണ്ണവെറിയിൽ നിന്നും, വംശീയതയിൽ നിന്നും, വർഗ്ഗീയതയിൽ നിന്നുമൊക്കെ ഉടലെടുത്ത രുധിരപ്പുഴകളാൽനനഞ്ഞ അടിച്ചമർത്തലുകളുടേയും, കൈയ്യൂക്കിന്റെയുമൊക്കെ തേങ്ങലുകൾ ഭൂതവും വർത്തമാനവുമായിചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ നിറയുന്നതു കണ്ടിട്ടും എന്തേ ഈ മണ്ണിൽ ഒരു സ്നേഹഗാഥ രചിക്കപ്പെടുന്നില്ലാ? കളവിന്റെയും ചതിയുടെയും സ്വാർത്ഥതയുടെയുമൊക്കെലോകങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളെ പോലും മറന്നു സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും മനുഷ്യ ജന്മത്തിന്റെപാവനതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ. അയല്പക്കത്തുളളവരുടെ വേദനകളെക്കുറിച്ച്ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ‍വരും ഒന്നാണെന്നും, ഒരാളെയും ദ്രോഹിക്കുകയോ, കഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോചെയ്യില്ലെന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ……….
നമുക്ക്  അങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിക്കാം അല്ലേ?


Saturday, 2 August 2014

വിശ്വാസങ്ങൾ

വിശ്വാസങ്ങള്‍ വേറെവേറെയായതിന്
വെറുതെയെന്തിനാണ്കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്
വാസ്തവത്തില്‍ അതൊരുനല്ലകാര്യമല്ലെ
വ്യത്യസ്തതയിലല്ലെ സൌന്ദര്യമുളളത്

അമ്പലങ്ങളും പളളികളും ഗുരുദ്വാരകളും
പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടാണ് കിടക്കുന്നത്
ആരാധനയുടെ മഹത്വമറിയുന്നവര്‍ക്കേ
ആ വഴികളും ദ്രിശ്യമാവുകയുളളൂ

ഉദയത്തില്‍നിന്നസ്തമയത്തിലേക്കുളളയാത്ര
സഹയാത്രികരായീയാത്രയില്‍ ആരെല്ലാംവരാം
ഹ്രിദയജാലകങ്ങള്‍ തുറന്നിട്ടൊന്നുനോക്കൂ
നാനാത്വത്തിലും ഏകത്വംകാണാന്‍ കഴിയും

ഒരു നല്ല അയല്‍ക്കാരന്‍ കൂടിയാവേണ്ടത്
ഏതൊരുമനുഷയന്റ്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്
പരസ്പര സ്നേഹത്തിന്റ്റെ വിലയറിയുമ്പോള്‍
ഒരു വ്യക്തി നന്മയിലേക്ക്നയിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭംഗി എന്നത് ബാഹ്യമായ ഒരുവിലയിരുത്തലാണ്
യഥാര്‍ത്ഥ സൌന്ദര്യംമനസ്സിന്റ്റെ വിശുദ്ധിയിലാണ്
തൊലിയുടെ നിറം നോക്കിയുളളവിലയിരുത്തല്‍
താമരയുടെ ഇല നനയ്ക്കുന്നതുപോലെയാണ്‍

തെറ്റും ശരിയും ഇരുളുംവെളിച്ചവും പോലെയാണ്
ഏതൊരു ജീവിതത്തിലും ഇവ മാറിമാറി വരാം
തെറ്റുചെയ്തവരോട്ക്ഷമിക്കുവാന്‍ കഴിയുമ്പോള്‍
നമ്മള്‍ ശരിയോടാണ്‍ കൂടുതല്‍അടുക്കുന്നത്

നിസ്സഹായരായവരെസഹായിക്കുന്നവരുടേയും
വേദനിക്കുന്നവരുടെകണ്ണീരൊപ്പുന്നവരുടേയും
വിശക്കുന്നവര്‍ക്ക് ആഹാരംനല്‍കുന്നവരുടേയും
ഹ്രിദയത്തിലാണ്‍ ദൈവം കുടികൊളളുന്നത്

Sunday, 27 July 2014

ഒരു പ്രവാസിയുടെ സ്വപ്നം

പോകണമെനിക്കെന്‍ തറവാട്ടിലേക്ക്
ബന്ധുക്കളുമായൊത്തുകൂടണം 
പഴയൊരാകാലത്തിന്‍ സ്മ്രിതികളാല്‍
ഓര്‍മമചെരാതിന്‍ തിരികൊളുത്തേണം
ആഗതമായതിനവസരമേകുവാന്‍
ഈദുല്‍ ഫിത്തറും അരുകിലെത്തി
നടുത്തളത്തിലെ മേശമേലുമ്മതന്‍
സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങള്‍ വിഭവങ്ങളായ്
മാറവേ അതിലൊന്നെടുത്തുകൊണ്ടോടുന്ന
പയ്യനെ കളിയാക്കും അമ്മായിമാര്‍
ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചൂട്ടുന്നു അപ്പത്തരങ്ങള്‍
മുട്ടമാല മുട്ടസുര്‍ക്ക ഉന്നക്കായ തരിപ്പോള
ചട്ടിപ്പത്തിരി കണ്ണന്‍പത്തിരി പഴംനിറച്ചത്
ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത പെരുന്നാള്‍ കോള്
ഓര്‍മമയില്‍ വിഭവങ്ങള്‍ വന്നുനിറയവേ
ഓര്‍മ്മയായി മാറിയിന്നുമ്മയുമുപ്പയും,
ഇല്ല ഇന്നൂട്ടുവാന്‍ അമ്മായിമാരും
കാല പ്രവാഹത്തിലെല്ലാമൊരോര്‍മ്മയായ്
പളളിയില്‍ പോകുവാന്‍ വന്നുവിളിക്കുമാ
ചങ്ങാതിമാരുമിന്നെങ്ങോ അകന്നുപോയ്
ഉമ്മമരിച്ചിട്ടും പോകാന്‍ വിടാതെയീ
മണലാരണ്യം പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി
തന്നില്ലവധിയന്നറബി തന്‍ മാനസം
നൊമ്പരമൊക്കെയും കടിച്ചമര്‍ത്തി
ജീവിതം മരുഭൂമിയായ് മാറുമ്പൊഴും
മാനസം മരുപ്പച്ച തേടുമ്പൊഴും
സാഹചര്യങ്ങള്‍ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തി
ഈ മണ്ണിനെ ജീവിത ഭാഗമാക്കി
ബന്ധങ്ങളെല്ലാം തകര്‍ത്തുചിരിക്കുന്നു
മായായവനിക തീര്‍ത്തുകൊണ്ടീഭൂമി
ഇന്നാണവസരമൊത്തുവന്നതും
തുടങ്ങട്ടെ ഞാനെന്‍ മടക്കയാത്ര
നന്മനിറഞ്ഞൊരാനാട്ടിന്‍പുറത്തേക്കില്ല
എനിക്കിനിയൊട്ടു ദൂരം
ചിത്തേ നിരൂപിച്ചു മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍
തുടങ്ങട്ടെ ഞാനീ മടക്കയാത്രക്കായ്

Friday, 25 July 2014

ഞാന് സ്വപ്നം കാണുന്ന ഭൂമി

എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുപോലെ അവകാശമുളള ഒരു ഭൂമി. ഉയര്‍ന്നവനെന്നോ, താഴ്ന്നവനെന്നോ ഉളള ഭേദഭാവങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത ഭൂമി. ഞങ്ങളുടേത്, നിങ്ങളുടേത് എന്ന അവകാശവാദങ്ങളില്ലാതെ നമ്മളുടേത് എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും പറയാന്‍ കഴിയുന്ന ഭൂമി.  യുദ്ധങ്ങള്‍ ആരുടേയും ജീവന്‍ അപഹരിക്കാത്ത ഭൂമി. ഒരാള്‍ക്കും മറ്റുളളവരോട് വെറുപ്പോ, വിദ്വേഷമോ തോന്നാത്ത ഭൂമി. അത്യാഗ്രഹമോ, സ്വാര്‍ത്ഥചിന്തകളോ ആര്ക്കും ഇല്ലാത്ത ഭൂമി.

ആരും ആര്‍ക്കും ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യാത്ത ഭൂമി. പീഢനഭയമില്ലാതെ, സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നിര്‍ഭയം സഞ്ചരിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്ന ഭൂമി.  മതങ്ങളുടെ പേരില്‍ ആരും തമ്മിലടിക്കാത്ത ഭൂമി. പകയും, ചതിയും ഇല്ലാത്ത ഭൂമി. വ്യക്തിബന്ധങ്ങള്‍ വിലമതിക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമി. എല്ലാവരും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്ന ഭൂമി. മനുഷ്യന്‍ എന്ന പദം മനോഹരമായി നില നില്‍ക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമി. നന്മയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഭൂമി.

Sunday, 13 July 2014

മഴ വരും വഴി

മാനം കറുക്കുന്നു കാറ്റു വീശുന്നു
മഴവരും വഴിയില്‍ ഇരുള്‍ പരക്കുന്നു
അംബരവീഥിയില്‍ വെളളിവാള്‍ വീശി
കാലവര്‍ഷം പടി കടന്നെത്തുന്നു

ഇലകളും പൂക്കളും മുടിയില്‍ ചൂടി
ഈറനണിഞ്ഞെത്തും തെക്കന്‍ കാറ്റിന്‍
ചൂളംവിളി കേട്ടുണര്‍ന്നു വസുന്ധര
ചമയങ്ങളൊന്നായെടുത്തണിയുന്നു.

പച്ചതുകില്‍ചുറ്റി ചേലാഞ്ചലത്തില്‍
സാഗരതിരകളാം ഞൊറികള്‍ വിടര്‍ത്തി
നവരസങ്ങളുമാടുമിവള്‍ തനുവില്‍
വായിക്കുന്നു വര്‍ഷം ജലതരംഗം

ആടിത്തളര്‍ന്നവളരങ്ങില്‍ വീഴവേ
കുതിച്ചൊഴുകും സ്വേദകണങ്ങളാം
നീരൊഴുക്കെല്ലാം തകര്‍ക്കവേ തന്‍
ഹരിതകഞ്ചുകം തേടുമാരൌദ്രഭാവം

ശാന്തമാക്കുവാനെത്തുന്നു പ്രക്രിതി
പുത്തനുഷസ്സിന്‍ തുയിലുണര്‍ത്തി
തുറക്കുന്നു കിഴക്കിന്‍ പൂമുഖവാതില്‍
ഒരുക്കുന്നവള്‍ക്കായൊരു പുതുമുഖം

മഴവരും വഴിയില്‍ പൂക്കള്‍ വിതറി
വ്രതം നോറ്റിരിക്കുന്നു ഭൂമികന്യക
വീണ്ടുമൊരുസമാഗമനിര്‍വ്രിതിതേടി
ആടയാഭരണങ്ങളൊരുക്കിവെക്കുന്നു